Söylesene ANNE...

[haten]

Benim hiç sapanım olmadı anne,
Ne kuşları vurdum,
Ne de kimsenin camını kırdım.
Çok uslu bir çocuk değildim ama,
Seni hiç kırmadım,hep boynumu kırdım.
Ben hayatım boyunca
Bir tek kendimi vurdum.
Suskun görünsemde,
Fırtınalı ve mağrurdum anne.
Bir mızrak gibi;
Aynada hep dik durdum anne.
Ben sana hiçbir gün laf getirmedim,
Leke sürdürmedim.
Ama göğsümü çok hırpaladım,
Kalbimi çok yordum.
Ben hayatım boyunca
En çok kendimi sordum.
Benim hiç sevgilim olmadı anne.
Ne bir yuva kurdum,
Ne birgün şansım güldü.
Öpemeden bir bebeğin gülüşünü,
Tükendi gitti çağım.
Kimi yürekten sevdiysem,
Yüreğini başkasına böldü.
Bir muhabbet kuşum vardı
O da yalnızlıktan öldü.
Sen beni göğsünde
Hep acılarla mı soğurdun anne.
Yoksa evlat diye
Koca bir taş mı doğurdun anne.
Eziyet değilim,zahmet değilim,
Musibet hiç değilim.
Doğurdunda beni ne ile yoğurdun anne.
Benim hiç hayalim olmadı anne
Ne seni ettirdim rahat
Ne kendim ettim rahat.
Bir mutluluk fotoğrafı bile
Çektirmedi bu hayat.
Kaybolmuş bir anahtar kadar
Sahipsizim anne
Ne omuzumda bir dost eli
Ne saçımda bir şefkat.
Say ki yolardan akan
Şu faydasız çamurdum anne.
Say ki ıslanmaktım,üşümektim.
Say ki yağmrudum anne.
Bunca yıldır gözyaşlarını
Söyle anne nereye sakladın?...

[ByMurat]

Gerçekten çok güzel ßir şiir paylaşım için teşekkürederim...

[benjomurat]

Walla beyendim şiiri çok paylaşım için teşekkürler...