SON

[Blck_Hckr]

SON

Unutmalıydı.

O sersefil geçmişlerin izlerini, üzerinden yok olurken

Çok geç kalmadan, zifiri sessizlik şehre gelmeden

Benliğin üzerine budalar gülmeden

Ateş ve duman, şehirde buluşmaya başlamadan

Unutmalıydı.



Ağlamalıydı.

Yüreği ziftlenmiş, tabanı gölge vermiyor

Aklım ermiyor bu işlere, engelli dövüş gibi

Her defasında yeniden kahroluşlara -son-

Son deyip kukumlara gidemedi şehirden

Perdeler çökmüştü gözlerine, kaçamadığına

Ağlamalıydı.



Vurmalıydı.

Ahkam kesen kelaynakları beyinlerinden

Üç beş in -aşağıda- yediği haltları

Yaşatması gerekti canını, vatanını, sevdiğini

Yaşatması gerekti...

Dünya için yaşıyorsa eğer kendini

Vurmalıydı.